Cykl fotografii przedstawia Górny Śląsk z rygorystycznie zachowanej, zdystansowanej perspektywy — ze stałej wysokości 100 metrów, w prostopadłym do powierzchni ziemi kadrze (nadir). Ta konsekwentnie przyjęta forma pozwala spojrzeć na region jak na żywą, abstrakcyjną mozaikę.
Z tej perspektywy zacierają się utarte schematy postrzegania Śląska, a na pierwszy plan wysuwają się rytm, geometria i struktura jego przestrzeni. Tradycyjna zabudowa, sakralna architektura, nowoczesne budynki, drogi, parkingi, akweny i tereny zielone tracą swoją oczywistą skalę i funkcję, stając się elementami jednego wizualnego układu.
Seria prowadzi od śladów przemysłowego i miejskiego dziedzictwa, przez współczesną architekturę i infrastrukturę, aż po organiczne formy natury. Wszystkie te elementy zostają pokazane na równych zasadach — jako części jednego, zmieniającego się krajobrazu.
„Z wysoka widziane” jest próbą pokazania współczesnego Górnego Śląska nie poprzez jego stereotypowy obraz, lecz poprzez rytm, strukturę i relację pomiędzy dziedzictwem, nowoczesnością a naturą.
